- بازیکن باید شروع بازیهای خود را از فرمهای وسط بازی انتخاب کند، بدین معنی که بازیکن باید ببیند از کدام فرمهای پیاده ای در وسط بازی خوشش می آید سپس بگردد شروع بازیهایی انتخاب کند که بازی را به آن فرمهای وسط بازی می رساند، مثلاً بازیکنی که فرمهای پیاده ایزوله وزیر را دوست دارد به راحتی می تواند در شاخه های مختلف انتخابش را تعیین نماید و قس علی هذا

- هر چند امروزه کامپیوتر دسترسی به اطلاعات را در بسیاری رشته ها از جمله شطرنج تسهیل نموده است، ولی هنوز مطالعه آثار کلاسیک شطرنج برای پیشرفت شطرنج باز امری اجتناب ناپذیر است، یکی از دلایل آن این است که بازیکن وقتی آثار کلاسیک را مطالعه می کند ناخواسته دانشی فراگیر از شطرنج و وضعیتها پیدا می کند، امروزه می بینیم که بسیاری از بازیکنان که من باب مثال هیچگاه e4 نمی کنند و هیچگاه e4 را با e5 جواب نمی دهند، هیچ اطلاعی از گامبی شاه نداشته و خود را نیز از یادگیری آن بی نیاز می بینند، در حالیکه یادگیری بسیاری از فرمهای وسط بازی حاصل از دفاع هندی شاه امری ضروری برای تکمیل درک یک شطرنج باز است ولی در گذشته بازیکن وقتی آثار کلاسیک شطرنج را مطالعه می کرد، خود به خود با این وضعیتها آشنا می شد.

- یادگیری شطرنج از روی کتبی که حرکات را توضیح کامل داده اند، برای پیشرفت بازیکن بسیار ضروری است و تفاوت چشمگیری با یادگیری از روی بازیهای تفسیر شده از روی کتبی نظیر اینفورماتور، مجلات شطرنج امروزی، بازیهای موجود در اینترنت و یا بانکهای اطلاعاتی دارد، به عنوان مثال وقتی شما کتاب بازیهای تفسیر شده باتوینیک را به قلم خود وی می خوانید وی از علاماتی نظیر" ± " استفاده صرف نکره است بلکه نوشته است در این وضعیت سفید به دلایلی که بیان می کند برتر است و راه تحقق بخشیدن به این برتری را نیز در ادامه بازی نشان می دهد، بدین ترتیب درک و تکنیک بازیکن رشد می کند و شطرنج آموز پس از مطالعه کامل کتب باتوینیک می آموزد که باتوینیک چگونه در شطرنج قضاوت و عمل می کرده است و درک شطرنج باز عمیقتر می شود.

- تربیت و آموزش مربی را بایست به دو گروه متفاوت تقسیم کرد، بازیکنان قدرتمندی که می خواهند مربیان خوبی شوند و مربیان با تجربه ای که می خواهند به سطوح بالای مربیگری دست یابند دسته اول طبعاً دانش شطرنجی خوبی دارند ولی روش آموختن را نمی دانند، بنابراین به این دسته باید شیوه آموزش شطرنج را بیشتر آموخت ولی دسته دوم مربیگری را می دانند و از مسائل روانی مربوطه به دلیل اینکه سالها به این کار پرداخته اند اطلاع دارند لذا باید اموزش به این گروه بیشتر متمرکز بر آموزش علم شطرنج باشد.

- مطالعه آخر بازی باید همواره جزء مهمترین بخشهای کاری شطرنج آموز باشد زیرا در اثر مطالعه آخر بازی سطح عمومی قدرت شطرنج باز افزایش خواهد یافت و  مشخصاً درک پوزیسیونی وی نیز مستقیماً بهتر می شود.

                                                       نقل از سایت فدراسیون شطرنج (ایران چس)